Je lymfesysteem: een stille kracht in je lichaam

Je hart pompt je bloed rond, je longen zorgen ervoor dat je zuurstof krijgt en je darmen verwerken je voeding. Dat is iets wat we allemaal wel weten.

Waar we eigenlijk nog verrassend weinig over weten is ons lymfesysteem.

En toch is dat systeem dag en nacht voor je aan het werk.

Je lymfesysteem heeft verschillende belangrijke taken. Het helpt je vochtbalans in evenwicht te houden, speelt een belangrijke rol in je afweer en helpt bij het transport van bepaalde vetten uit je voeding.

Van je hoofd tot je voeten lopen kleine en grotere lymfevaatjes die allemaal met elkaar verbonden zijn.

En net dat vind ik zo fascinerend.

Maar wat is lymfe eigenlijk?

Om dat te begrijpen, moeten we eerst even naar je bloed kijken.

Je bloed stroomt door grote en kleine bloedvaten. Via de allerkleinste bloedvaatjes vindt er voortdurend een uitwisseling plaats tussen het bloed en de weefsels van je lichaam. Daarbij komt er vocht tussen onze cellen terecht. Dat noemen we weefselvocht.

Dat vocht hoort daar te zijn. Onze cellen liggen namelijk niet droog naast elkaar. Ze bevinden zich in een omgeving waarin voortdurend vocht en stoffen worden uitgewisseld.

Een groot deel van dat vocht wordt opnieuw opgenomen in je bloed. Een ander deel wordt opgenomen door piepkleine lymfevaatjes.

Vanaf het moment dat dit vocht in je lymfesysteem terechtkomt, noemen we het lymfevocht.

En daarmee begint de reis door je lymfesysteem.

Je lymfesysteem heeft geen eigen pomp

En hier wordt het interessant.

Je bloed heeft je hart om het rond te pompen. Je lymfesysteem heeft geen centrale pomp. Toch moet de lymfe zich door je hele lichaam kunnen verplaatsen, zelfs vanuit je voeten weer helemaal naar boven.

Je lichaam heeft daar verschillende slimme manieren voor. In de lymfevaten zitten kleine klepjes die helpen voorkomen dat de lymfe terugstroomt.

Maar ook bewegen, je spieren gebruiken en ademen helpen mee om de lymfe te verplaatsen.

En plots begrijp je waarom iets eenvoudigs als bewegen zo belangrijk is.

Daarvoor hoef je echt niet iedere dag intensief te sporten. Wandelen, regelmatig rechtstaan wanneer je lang zit, je voeten en kuiten bewegen, je lichaam uitrekken en rustig en diep ademhalen ondersteunen allemaal de natuurlijke beweging van de lymfe.

Kleine controleposten door je hele lichaam

Onderweg passeert de lymfe je lymfeklieren. Je vindt die op verschillende plaatsen in je lichaam, met grotere groepen in onder andere je hals, oksels en liezen.

Ik vergelijk ze graag met kleine controleposten.

In de lymfeklieren zitten namelijk cellen die deel uitmaken van je afweersysteem. Ze helpen je lichaam om te herkennen waarop het moet reageren.

Daarom kun je bijvoorbeeld soms dikkere kliertjes in je hals of lies voelen wanneer je ziek bent en je afweersysteem volop aan het werk is.

Lymfe gaat dus over veel meer dan alleen vocht.

Na het passeren van de lymfeklieren stroomt de lymfe via steeds grotere lymfevaten verder. Uiteindelijk komt ze opnieuw in je bloedbaan terecht.

Zo is de cirkel rond.

En ja, zelfs je darmen doen mee

Ook je darmen zijn verbonden met je lymfesysteem.

Aan de binnenkant van je dunne darm zitten miljoenen kleine darmvlokken. Daarin bevinden zich niet alleen bloedvaatjes, maar ook kleine lymfevaatjes.

Een deel van de vetten die we via onze voeding opnemen, wordt eerst via die lymfevaatjes vervoerd en komt later in onze bloedcirculatie terecht.

Je lymfesysteem is dus geen simpele afvoer voor overtollig vocht. Het is een enorm netwerk dat betrokken is bij vochtbalans, transport en afweer.

En precies daarom werk ik er zo graag mee.

Veel meer dan “wat vocht wegmasseren”

Voor mij is lymfedrainage veel meer dan “wat vocht wegmasseren”.

Ik zeg tijdens mijn behandelingen weleens:

“Je lymfesysteem telefoneert door heel je lichaam.”

Natuurlijk bedoel ik niet dat er letterlijk telefoondraadjes in je lichaam lopen. Ik gebruik die uitdrukking omdat ze heel eenvoudig uitlegt hoe ik naar het lichaam kijk.

Je lichaam bestaat niet uit allemaal losse onderdelen. Alles staat met elkaar in verbinding.

Je ademhaling speelt mee. Je spieren spelen mee. Je bloedcirculatie speelt mee. Je darmen en je afweersysteem zijn erbij betrokken.

Net omdat het lymfesysteem zich door bijna je hele lichaam uitstrekt, kijk ik tijdens een behandeling ook niet alleen naar de plaats waar je iets voelt.

Een zwaar been is voor mij niet zomaar een been. Een gespannen buik is niet zomaar een buik. En wanneer iemand zegt: “Brenda, ik heb het gevoel dat ik vocht vasthoud”, wil ik niet alleen weten waar.

Ik wil begrijpen wat er in jouw lichaam gebeurt.

Wanneer merk je het? Is het 's morgens anders dan 's avonds? Beweeg je veel of zit je veel stil? Hoe voelt je buik? Hoe adem je? Hoeveel rust krijgt je lichaam eigenlijk?

En wanneer klachten of zwelling daar aanleiding toe geven, moet er natuurlijk ook gekeken worden of er medisch iets onderzocht moet worden.

Luisteren naar je lichaam betekent voor mij namelijk ook weten wanneer iets verder nagekeken moet worden.

Van altijd maar doorgaan naar even niets moeten

Voor mij is lymfedrainage ook een mooie techniek om rust en regulatie te ondersteunen.

Kijk eens naar hoe we tegenwoordig leven.

Vanaf het moment dat we wakker worden, begint ons hoofd. Wat moet ik vandaag doen? Wie moet ik nog bellen? Wat mag ik niet vergeten?

We werken, zorgen, plannen en regelen. Onze telefoon blijft berichten geven. En zelfs wanneer we 's avonds eindelijk in de zetel zitten, blijft ons hoofd vaak gewoon doorgaan.

Ons lichaam krijgt eigenlijk verbazend weinig momenten waarop het werkelijk niets hoeft.

En dan ga je tijdens een lymfedrainage liggen.

Er hoeft even niets.

De bewegingen bij een lymfedrainage zijn zacht, rustig en ritmisch.

En dat is iets wat ik tijdens mijn behandelingen zo mooi vind om te observeren.

Een ademhaling die rustiger wordt. Schouders die zakken. Een buik die begint te rommelen. Iemand die ineens diep zucht.

Of iemand die na de behandeling zegt: “Amai Brenda, ik wist niet dat ik zó moe was.”

Soms merk je pas hoeveel spanning je met je meedraagt wanneer je eindelijk stopt.

Dat bedoel ik met reguleren

Reguleren hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.

We hoeven ons lichaam niet altijd te vertellen dat het nog beter, sneller of harder moet werken. Soms heeft het juist behoefte aan rust. Aan vertragen. Aan voelen. Aan even niets moeten.

Aan omstandigheden waarin het uit die voortdurende doe-stand kan komen.

Misschien herken je dat wel.

Je lichaam voelt soms zwaar. Je sokken tekenen 's avonds meer af dan 's morgens. Je benen of voeten voelen voller. Je buik voelt regelmatig gespannen. Je hoofd zit helemaal vol. Je ogen doen pijn of voelen vermoeid.

Of misschien heb je helemaal geen duidelijke klacht, maar merk je gewoon dat je moeilijk écht tot rust komt.

En toch ga je door. Daar zijn we als mensen ontzettend goed in geworden.

Maar misschien hoeven we niet altijd te wachten tot ons lichaam heel hard begint te roepen voordat we er aandacht aan geven.

Ook dat is voor mij lichaamszorg

Lichaamszorg betekent voor mij niet dat je pas iets moet doen wanneer iets pijn doet of niet meer lukt.

Het kan ook betekenen dat je bewust een moment creëert waarop je lichaam eens niets hoeft.

Een uur waarin je niet moet presteren. Niet moet zorgen. Niet moet regelen. Niet sterk moet zijn.

Gewoon liggen, ademen en ontvangen.

En ondertussen werk ik zacht en ritmisch met een systeem dat zich door bijna je hele lichaam uitstrekt.

Dat is waarom ik zo van lymfedrainage hou.

Het lichamelijke stuk blijft mij fascineren: de lymfevaten, onze vochtbalans, de lymfeklieren, onze afweer, onze darmen, beweging en ademhaling.

Maar minstens even mooi vind ik het moment waarop iemand op mijn tafel langzaam uit die voortdurende doe-stand komt en zijn eigen lichaam weer begint te voelen.

Misschien hoef je jezelf daarom maar één vraag te stellen:

Wanneer heb jij voor het laatst een uur genomen waarin jouw lichaam helemaal niets moest?

Niet sporten. Niet werken. Niet zorgen voor iemand anders. Niet ondertussen nog even op je telefoon kijken.

Gewoon jij en je lichaam.

En wanneer je tijdens het lezen spontaan denkt:

“Goh… eigenlijk zou mij dat eens deugd doen.”

Luister dan misschien eens naar die gedachte.

We luisteren vaak pas naar ons lichaam wanneer het heel hard begint te roepen.

Terwijl goed voor jezelf zorgen soms veel eenvoudiger begint:

even stoppen, voelen en luisteren.